dinsdag 20 december 2016

Gastblog voor de Nieuwsbrief van de Hart & Vaatgroep, december 2016.

Ditmaal een klassieker, aangepast aan deze tijd.
In de 70’er jaren werd dit veel gemaakt. Van oorsprong een rijk, deftig recept, bereid met veel boter, 1/2 fles wijn en 1 glas cognac om te flamberen. Een echt Kerstrecept!

Deze versie is lichter, de cognac is verdwenen, de hoeveelheid wijn minder. Voor degenen, die het oorspronkelijke recept willen gebruiken heb ik het moment waarop de cognac wordt toegevoegd vermeld met een *.
In dit jaargetijde zijn er veel verschillende soorten paddestoelen verkrijgbaar en het is zeker de moeite waard een mooie paddestoelenmix te proberen, het zal de smaak intenser maken. 

Als je het gerecht in wil vriezen voeg dan geen paddestoelen toe tijdens het stoven, maar bak de paddestoelen vlak voor het opdienen en vermeng ze met de (opgewarmde) coq au vin.

!!!*****!!!Op de foto zie je spekjes. Hee, hee, zul je denken dat is veel te zout. Klopt! Maar aangezien niet alle hartpatiënten een zoutarm dieet hoeven te volgen en dit recept voor het Gastblog HVG geschreven werd heb ik het zo gelaten. In dit gerecht heb ik lichtgezouten spek verwerkt. Helaas is zelfs dit niet geschikt voor mensen met een natriumbeperkt dieet. Je kunt in plaats van spekjes hamblokjes gebruiken. Hierin zit iets minder natrium of helemaal weglaten en ham/spekblokjes apart bakken en voor de liefhebbers toevoegen voor het opdienen.

Voor 4 personen heb je nodig:
6 á 8 kippendijen, zonder vel.
bloem
1 ons spek of ham in blokjes
2 ons kleine uitjes of sjalotjes
250 gram paddestoelen, de grote in 4’n gesneden
2 tenen knoflook, doormidden gesneden
2 laurierblaadjes
tijm
3 flinterdunne reepjes citroenschil
1 stengel bleekselderij
1 1/2 glas rode wijn
peterselie

Bestrooi de stukken kip met peper en wentel ze door bloem. Overtollige bloem eraf kloppen.
De bloem zorgt voor de binding van de saus. In half olie/half boter bruin braden.

*Als de kip bruin is het glas Cognac erover uit gieten en flamberen. Voorzichtig met wenkbrauwen en gordijnen! Rustig uit laten branden.

Uitjes, knoflook, laurier, tijm, bleekselderij, citroenschil, spekjes en wijn erbij.
Ongeveer 3 kwartier laten stoven, laatste 10 minuten de paddestoelen erbij. 
De laurierblaadjes, thijm, citroenschil en bleekselderij verwijderen.
Peterselie erover strooien.

Eventueel op smaak afmaken met een tl. bruine suiker.
Het lekkerst is het om het een dag tevoren te maken, zodat de smaken zich goed kunnen vermengen.

Eet smakelijk, fijne Feestdagen en tot in het nieuwe jaar!

vrijdag 16 december 2016

Kerst 2016 - Gevulde varkenshaas.

Het fijne van dit recept is dat het (bijna) niet kan mislukken, iedereen het kan maken. De vulling kun je van te voren te maken en de groente (deels) komt uit een potje. 
Precies wat je nodig hebt met Kerst!
Aardappelpuree is hier lekker bij. Je zou het vlees op een bedje van puree kunnen serveren.

Per persoon heb je nodig:
Stukje korte varkenshaas
Kruiden roomkaas
Na mosterd

Voor de vulling:
1 grote sjalot
1 teen knoflook
250 gram champignons
tijm
peper
nootmuskaat

Groente per persoon:
1 Granny Smith
Hak Rode Kool zonder zout
(walnoten)

Begin met de vulling. Snij alles in kleine stukjes en gaar op een zacht vuurtje.

Snij de ongeschilde Granny Smith in dikke plakken en verwijder het klokhuis. 1 Appel is 4 plakken.
Bak de appel lichtbruin in een koekenpan en houdt warm. Verwarm de rode kool.

Als je geen korte varkenshaas kunt kopen gebruik dan alleen het dikke gedeelte. De dunne uiteinden snij je eraf. Deze overgebleven stukjes kun je gebruiken voor de gourmet, roerbak, tacovulling etc.
Snij de varkenshaas in 1 persoonsporties en maak een  diepe snede in de bovenkant. Smeer het vlees rondom in met mosterd en bak mooi bruin. Als je normaliter de haas niet helemaal doorbakken eet sluit de snede dan af voor het bakken. Een lange tapasprikker is hier uitstekend voor. 

Haal het vlees uit de pan, verwijder de prikker. Smeer een laag kruidenkaas aan de binnenkant van de snede en daarop de warme champignon/sjalotvulling. Als er teveel vulling is verdeel je dit over de stukken vlees. 

De appel serveer je met plukjes rode kool en eventueel wat walnoten erover.


donderdag 8 december 2016

Kerst 2016 - Sterrensoep.

De basis van dit soeprecept heb ik gepikt van mijn vriendje, die bij toeval deze combinatie maakte. Vanwege de groene kleur helemaal Kerstig en doordat deze soep gemakkelijk te maken is kun je je naar hartelust uitleven op de decoratie. Met mini bolletjes Mozzarella en sterretjes van bladerdeeg kun je een hele Melkweg bouwen! Heel mooi (en lekker) is om in plaats van bladerdeeg stukjes gepocheerde zalm op de soep te leggen.

Het recept voor 2 personen:

1 ui
1 teen knoflook
1/2 prei
3 ons spinazie
na. bouillonblokje
nootmuskaat
peper

Haal de schil van de ui en snij in grove stukken.
Bak met de knoflook en prei zachtjes aan.
Spinazie, bouillon, water, noot en peper erbij en koken tot de prei zacht is.
Alles pureren.

De soep is prima in te vriezen.


donderdag 1 december 2016

Sint 2016 - Amerigosoep.

Hoeveel wortels zou Amerigo, het paard van de Sint, de laatste weken wel niet hebben gekregen? Zou hij zo langzamerhand niet verschrikkelijk veel trek hebben in een beetje afwisseling, een lekkere hap hooi misschien?
Mochten er nog wortels over zijn dan is dit soepje wellicht een idee voor maandagavond.
Het recept is afkomstig uit een heel oud receptenboek over kaas.
Het is snel te maken, zodat er nog tijd over is voor die allerlaatste rijmregels.....

Wat je nodig hebt:
1 winterwortel
1 ui
1 teentje knoflook
peterselie
witte peper
(na) bouillonblokje (of 2 el. lavas en 1 el. selderij)
1 ons komijnekaas.

Schil de wortel, ui en knoflook en snij ze in grove stukken.
Kook dit tot de wortel zacht is en pureer.
Op smaak brengen met de peper en het bouillonblokje. Als je in plaats van het bouillonblokje de lavas en selderij gebruikt wordt de soep iets groener.
De komijnekaas klein snijden en met de gesnipperde peterselie over de soep strooien.

dinsdag 8 november 2016

Gastblog voor de Nieuwsbrief Hart & Vaatgroep, oktober 2016.

Er zijn van die dagen dat je gedachteloos of misschien juist wel diep in gedachten je handen hun werk laat doen en er dan te laat achterkomt dat je een veel te grote hoeveelheid hebt gemaakt. Véél meer dan je nodig had. Gelukkig gebeurt het hier niet zo vaak, maar deze week wel.
Gekookte aardappels! 3x zoveel als ik kon gebruiken. Nu ben ik niet zo van het weggooien, dus zijn ze deze week in vele vormen langsgekomen, gepureerd, gebakken, als stamppot.
Gisteren heb ik met ze afgerekend door er deze snelle hap van te maken, met een salade erbij is het een volledige maaltijd. Afgekoeld kun je hem als tapas eten, in ieder Spaans café staan ze ’s middags op de toonbank!

De basis is aardappel en geklutst ei. Verder kun je er bijna alles in verwerken wat je lekker vindt, prei en ham zijn lekker, paprikaatjes, knoflook, laat je fantasie maar werken.
Geen tomaten of champignons gebruiken, omdat die teveel vocht afgeven. 
Ik vind het het lekkerst om hem zo eenvoudig mogelijk te houden en er eventueel een warme tomatensaus bij te eten. Vleeswaar plakjes zorgen ervoor dat het snel klaar is.

Voor de tortilla van gisteravond heb je per persoon nodig:
1 gekookte aardappel in plakjes
2 eieren, geklutst met een scheutje melk.
3 plakjes kleingesneden kipfilet(met tuinkruiden)
2 fijngesneden lente uitjes.

De aardappelplakjes bak je in een laagje olie tot ze lichtbruin zijn. Voeg de lenteui en kipfilet toe, kort meebakken en het geklutste ei toevoegen. Op zacht vuur laten stollen. Als je ziet dat de onderkant bruin wordt is het tijd om de tortilla om te keren. Dit kan wat lastig zijn…..!
Je kunt een groot bord gebruiken, daar de tortilla op laten glijden, koekenpan erover en omdraaien of 2 koekenpannen gebruiken.

Tips: Gebruik een zo klein mogelijke koekenpan, zodat de tortilla hoog kan worden.
Als je geen gekookte aardappels hebt kun je ook rösti gebruiken.

Eet smakelijk!
Petisco.

donderdag 15 september 2016

Gastblog voor de Nieuwsbrief Hart & Vaatgroep, september 2016. 

Ieder jaar wordt er in de laatste week van september extra aandacht gevraagd voor vrouwen en hartziekten. Dit jaar is dat op 29 september, het is dan Wereld Hart Dag.

Waarom een dag speciaal voor vrouwen? Omdat er meer onderzoek nodig is naar de manier waarop hartklachten zich bij vrouwen aandienen.
Hoe raar het ook klinkt, men is er jarenlang vanuit gegaan dat de symptomen van een hartinfarct bij mannen en vrouwen dezelfde waren. Onderzoek werd vooral gebaseerd op ervaringen van mannen. De laatste jaren is men er steeds meer achtergekomen dat de voorboden voor een hartinfarct bij vrouwen heel anders zijn dan die van mannen. De heftige reactie, die een infarct bij mannen aankondigt verloopt bij vrouwen veel geleidelijker en de symptomen zijn anders: vermoeidheid-duizeligheid-misselijkheid. Op dit moment zijn hartklachten doodsoorzaak nr. 1 bij vrouwen, in Nederland sterft 1 op de 4 vrouwen door Hart-en Vaatziekten. Alarmerende cijfers.

Hoe kun je laten zien dat je deze onderzoeken een warm ❤️ toedraagt? Heel simpel.
29 September staat in Nederland bekend als Dress Red Day.
Als je op die dag iets roods draagt laat je zien dat jij deze onderzoeken belangrijk vind. 
Het maakt niet uit wat je draagt als het maar rood is, oorbellen en sokken tellen ook mee!

Ik trek het dit jaar door naar het eten en laat de maaltijd voorafgaan door een klein rood soepje.
Een gezonde Gazpacho, boordevol vitamientjes!
Ik maak mijn Gazpacho met tomatensap. Daar zit behoorlijk wat natrium in en er kunnen flinke verschillen zijn tussen de merken. Doordat je de soep verdunt met water en alle groenten erin nauwelijks natrium bevatten komt de totale hoeveelheid natrium veel lager uit. Je kunt het tomatensap vervangen door met water verdunde tomatenpuree, passata of verse tomaten met wat azijn of citroensap.

Deze soep wordt ijskoud gegeten, dus zorg dat alles uit de koelkast komt of maak het een uur of 2 voor de maaltijd en bewaar de soep in de koelkast. Op de laatste manier vermengen de smaken zich goed.

Wat je nodig hebt is:
Komkommer, ui, knoflook, paprika (van alles 1), olijfolie, iets tabasco.
De komkommer schil je en je verwijdert de zaadlijsten.
Alle andere groenten maak je schoon, snij alles in kleinere stukjes. Tomatensap, water en olijfolie erbij en pureren met de staafmixer. Op smaak brengen met peper en een paar druppeltjes tabaso. 

Maak er een fijne dag van!

woensdag 7 september 2016

Geen zin om te koken? Neem een voorraad duik.

We hebben het allemaal wel eens. Geen zin / puf / fantasie of tijd om na te denken over eten en al helemaal niet om het klaar te maken. Helaas, zoutarm kant en klaar bestaat niet. Tafeltje dek je of andere vormen van maaltijdservice leveren weliswaar zoutarme maaltijden, maar je mist dan toch wel je “eigen” smaak. Voor die dagen is het zalig als je een voorraadje hebt om op terug te vallen en met een minimum aan tijd en energieverbruik een maaltijd in elkaar te flansen. Op mijn manier maak je op 1 middag een voorraad voor 3 maanden voor 1 persoon. 

Hoe doe je dat? 
Schaf een flinke hoeveelheid kleine herbruikbare doosjes aan. Je kunt hiervoor plastic nemen, maar ik zag bij Ikea glazen bakjes met een deksel, die (na ontdooiing) zo de magnetron of oven in kunnen. Lijkt me superhandig!
Neem echt hele kleintjes, het is verbazend hoeveel erin kan. Je gebruikt ze om vlees te verpakken in 1 persoons porties.

In de freezer leg je:
1 zak sperzie- en/of tuinbonen, doperwten en van die handige deelblokjes spinazie (in de winter boerenkool), verse pasta, vleeswaren.

In de voorraadkast : potjes groente zonder toegevoegd zout. Meneer HAK heeft bietjes, rode kool, witte-en bruine bonen. Zoutarme aardappelpuree, bami en/of mihoen, die in een paar minuten in heet water gaart, rijst(builtjes) en couscous.

Op een dag dat jij, je kind/buurvrouw/vriend(in) een kookbui hebben koop je:
1 kg. rundvlees, 
1 kg. kipdijfilet of varkensvlees en 
1 kg. gehakt.

Zet een paar grote pannen op het vuur en maak van het rundvlees suddervlees of hachee.
Van het kip-of varkensvlees een stoofschotel en van het gehakt ballen.

Begin met het rundvlees, dat heeft de meeste tijd nodig, daarna kip/varken en als laatste het gehakt. Als je een ruime oven hebt zet de pannen dan na het aanbraden en toevoegen van kruiden en andere ingrediënten daarin, deksel erop en laten sudderen. Af en toe kijken of het niet droogkookt en wat vloeistof toevoegen.
Van 1 kg. gehakt kun je 12 behoorlijke ballen maken. Je kunt ze gewoon bakken, maar ik maak ze graag in een muffinvorm. Het voordeel hiervan is dat je de gehaktballen verschillende smaakjes kunt geven, zoals Italiaans met paprika, peterselie en oregano, Grieks met oregano en munt, Marokkaans met Ras el Hanout. In de muffinvorm worden ze vetloos. Dit betekent dat er geen jus is. Als je dit toch wilt maak dan wat extra jus bij het rundvlees en verdeel dat over de gehaktballen. De jus zorgt er ook voor dat wanneer de gehaktballen sappig blijven als je ze opwarmt in de magnetron.
Ik maak de gehaktballen in de combimagnetron, 12 minuten combi magnetron-grill.
En toegegeven, de onderkant wordt niet bruin. Maar wanneer heb je voor het laatst naar de onderkant van een gehaktbal gekeken?

Als het vlees klaar is laat je het afkoelen en verdeelt het in 1 persoons porties in de kleine bakjes.
Dit is ook een handige manier als je de enige in het gezin bent, die zoutarm moet eten. 
Alles in de freezer en je bent weer klaar voor het komende kwartaal!

Het leukste deel is natuurlijk als je het gaat gebruiken, want je kunt zo de lekkerste combinaties maken, zoals hachee met rode kool; pasta of rijst met stoofschotel en doperwtjes; bietjes met gehakt en puree. Om maar eens een paar oerhollandse maaltijden te noemen. 
Als je de basis van het stoof-en suddervlees neutraal houdt kun je dmv kruiden en groenten je maaltijden een internationaal tintje geven of gebruiken als basis voor een maaltijdsoep of ovenschotel. Gebruik je fantasie creatief en je kunt talloze gerechten bedenken. 

Heb je trek in iets anders dan in deze vleesjes denk er dan eens aan om (toegestane) vleeswaren te gebruiken. Salade met gebraden rosbief, gebakken uitjes en champignons? Pasta met kipfilet, spinazie, knoflook en een lepeltje Mon Chou? Broodje fricandeau met komkommer, pindakaas(of saus), een likje sambal en wat gebakken uitjes? Snel en smakelijk!

Leef je uit, laat je fantasie erop los en maak het! Met veel plezier!! 


zondag 4 september 2016

In gesprekken met lotgenoten werd vaak gesproken over het onvermogen om uit te leggen hoe je je voelt als patiënt met hartfalen. Dat is ook ontzettend moeilijk om uit te leggen. Een van de beste stukken, die ik hierover gelezen heb vond ik bij de Hartfalenfoundation, in hun eerste Magazine van september 2010: de Lepeltheorie.
Dit stuk heb ik talloze malen gekopieerd en aan lotgenoten gegeven om te laten lezen aan diegenen, die wilden begrijpen hoe die patiënt zich vaak voelde.
Ik plaats dit stuk met toestemming van de Hartstichting, Hartfalenfoundation en Martine.
Hartelijk dank hiervoor.

De lepeltheorie- Leven met Hartfalen leren te begrijpen. 

Hoe leg je aan je familie, vrienden en kennissen uit wat het betekent om hartfalen te hebben. Hartfalenpatiënt Martine bewerkte een verhaal van een patiënt met een andere chronische ziekte, naar haar eigen dagelijkse realiteit. 

Mijn beste vriendin en ik zaten in een cafetaria te praten. Zoals gewoonlijk was het al laat en we aten Franse frietjes met saus. Vroeger, toen we jong waren, brachten we veel tijd door in de cafetaria in plaats van op school en de meeste tijd spraken we over jongens, muziek of over onbelangrijke dingen die voor ons op dat moment wel belangrijk waren. We waren nooit ergens serieus over, en de meeste tijd waren we aan het lachen. Dat was toen, maar nu praten we vaak over andere dingen. 
Toen ik wat medicijnen nam, samen met een snack zoals ik gewoonlijk deed, keek ze me aan met een vreemde blik, starend, zonder verder te praten. Toen vroeg ze me zomaar, zonder aanleiding, hoe het voelt om hartfalen te hebben en om ziek te zijn. Ik was ontzet. Niet alleen omdat ze zo onverwacht met die vraag kwam, maar ook omdat ik dacht dat ze alles over hartfalen wist wat er bekend over was. 
Ze ging met me mee naar de artsen, ze zag me moeilijk lopen, rijden in de scootmobiel en ze had me zien huilen van de onzekerheid. Wat was er dan nog meer wat ze moest weten? Ik begon wat te raaskallen over pillen, ongemakken en zorgen, maar ze hield aan en leek niet tevreden te zijn met mijn antwoorden. Ik was een beetje verrast, omdat ze mijn kamergenoot was toen we studeerden en al jaren lang een goede vriendin van me was; ik dacht dat ze al lang wist over de medische kant van hartfalen. Toen keek ze me aan met een blik, die ieder ziek mens heel goed kent, de uitdrukking van pure nieuwsgierigheid naar iets wat iemand die gezond is echt niet kan bevatten. Ze vroeg me hoe het voelde, niet lichamelijk, maar hoe het voelde om mij te zijn, ziek te zijn. Terwijl ik probeerde te kalmeren, keek ik rond naar iets om me te helpen, maar ook om tijd te rekken om te denken. Ik probeerde de juiste woorden te vinden. 

Hoe beantwoord ik een vraag die ik ook nog nooit voor mezelf heb kunnen beantwoorden? 
Hoe leg ik tot in detail uit hoe je iedere dag wordt beïnvloed door je ziekte? 
Hoe maak je de emoties duidelijk waar een ziek mens mee worstelt, aan iemand die gezond is? 

Ik had het op kunnen geven, een grapje kunnen maken zoals ik normaal doe en van onderwerp kunnen veranderen. Maar ik herinner me dat ik dacht: "Als ik niet probeer het haar uit te leggen, hoe kan ik dan van haar verwachten dat ze het begrijpt? Als ik het niet uit kan leggen aan mijn beste vriendin, hoe kan ik mijn wereld dan uitleggen aan iemand anders?" Ik moest het op zijn minst proberen. Op dat moment werd de lepeltheorie geboren. 

Snel graaide ik alle lepels van de tafel - en zelfs van de andere tafels. Ik keek haar in de ogen en zei: "Alsjeblieft, je hebt nu hartfalen". Een beetje verbaasd keek ze me aan, zoals de meesten zouden doen als ze een boeketje lepels in de hand kregen. De koude metalen lepels rinkelden in mijn handen terwijl ik ze bij elkaar pakte en in haar handen legde. Ik legde haar uit dat het verschil tussen ziek zijn en gezond zijn is, dat een ziek mens keuzes moet maken en constant moet nadenken over dingen, terwijl de rest van de wereld dat niet hoeft. Gezonde mensen hebben de luxe van een leven zonder die keuzes, een gift die de meeste mensen als vanzelfsprekend beschouwen. De meeste mensen innen hun dag met een onbeperkte hoeveelheid mogelijkheden en energie om te doen wat ze maar willen, met name jongeren. Over het algemeen hoeven ze zich geen zorgen te maken over de effecten van hun bezigheden. Dus gebruikte ik de lepels om dit duidelijk te maken. Ik wilde voor haar iets om vast te houden en dat ik weg kon nemen, omdat de meeste mensen met een chronische ziekte een gevoel van verlies ervaren van het leven dat ze tot dan toe kenden. Als ik de controle van het wegnemen van lepels bleef houden, dan zou ze weten hoe het voelt dat iemand of iets, in dit geval hartfalen, controle over je leven heeft. Enthousiast pakte ze de lepels aan. Ze had geen idee van wat ik aan het doen was, maar ze is altijd in voor leuke dingen, dus ik geloofde dat ze dacht dat ik een grapje maakte, zoals ik normaal gesproken doe bij gevoelige onderwerpen. Ze had niet in de gaten hoe serieus ik zou worden. 

Ik vroeg haar de lepels te tellen. Ze vroeg waarom, en ik legde haar uit dat als je gezond bent, je verwacht een oneindig aantal lepels te hebben. Maar als je de dag zorgvuldig moet gaan plannen, moet je precies weten met hoeveel lepels je de dag start. Het is geen garantie dat je er onderweg niet nog een paar lepels verliest, maar het helpt wel om te weten waar je vanuit kunt gaan. 
Ze telde: 12 lepels. Ze lachte en zei dat ze er meer wilde hebben. Ik zei: "nee". Ik wist meteen dat dit spelletje zou werken, toen ze teleurgesteld keek - en we waren nog niet eens begonnen! Ik wil al jaren meer lepels en heb nog geen manier gevonden om er meer te krijgen, dus waarom zou zij er wel meer krijgen? Ik vertelde haar dat ze zich er altijd bewust van moest zijn hoeveel ze er nog had en dat ze ze niet mocht laten vallen, omdat ze nu hartfalen heeft en dus spaarzaam met haar lepels om moet gaan. Ik vroeg haar, haar dagelijkse bezigheden te vertellen, inclusief de simpelste dingen. Terwijl ze ratelde over alle dagelijkse en leuke dingen, legde ik haar uit dat iedere bezigheid haar een lepel zou kosten. Toen ze meteen vertelde over het op weg gaan naar haar werk, onderbrak ik haar en pakte een lepel af. Ik vloog haar bijna aan. Ik zei: "NEE! Je staat niet zomaar op. Eerst doe je moeizaam je ogen open, en je komt er achter dat je te laat bent doordat je slecht geslapen hebt. Je kruipt moeizaam uit bed en je moet eerst zorgen dat je iets eet voor je iets anders kunt doen, want als je niets eet kun je ook je medicijnen niet nemen, en kun je meteen alle lepels van vandaag inleveren, en die van morgen ook." Ik nam snel een lepel weg en ze realiseerde zich dat ze zich nog niet eens had aangekleed. 

Douchen kost haar een lepel, alleen maar voor het wassen van haar haren en het scheren van haar benen. In werkelijkheid zou het hoog reiken van de armen tijdens het haren wassen en het laag reiken om haar benen te scheren wel eens meer kunnen kosten dan 1 lepel, maar dat liet ik maar even zitten. Ik wilde haar niet meteen bang maken. Het aankleden kostte haar alweer een lepel. Ik hield haar weer even tegen en bracht iedere kleine stap in het proces ter sprake om haar duidelijk te maken dat ze over ieder detail moest nadenken. Je trekt niet zomaar wat kleren aan als je ziek bent. Ik legde haar uit dat ik moet kijken welke kleren ik daadwerkelijk aan kan doen. 
Als mijn buik heel erg gezwollen is wil ik niet iets wat daar op drukt. 
Als ik moe op sta moet het iets zijn wat ik makkelijk aan doe en ga zo maar door. 
Als ik slecht geslapen heb, heb ik meer tijd nodig om er goed uit te zien. En dan moet je er ook nog 5 minuten bij tellen die je nodig hebt om je boos of verdrietig te voelen, omdat dit alles me 2 uren gekost heeft. Inmiddels was ze de helft van haar lepels kwijt. Ik denk dat ze begon te begrijpen dat ze in theorie nog niet eens op haar werk was en nog maar 6 lepels over had. 
Toen legde ik haar uit dat ze de rest van haar dag precies uit moest uitstippelen, want als de lepels op zijn, zijn ze ook echt op. Soms kun je de lepels van de volgende dag lenen, maar bedenk dan hoe moeilijk die dag zal zijn als je start met nog minder lepels. Dus je wilt nooit met te weinig lepels komen te zitten, omdat je nooit weet wanneer je ze echt nodig hebt. Ik wilde haar niet ontmoedigen, maar ik moest realistisch blijven en jammer genoeg is voorbereid zijn op het ergste een normaal onderdeel van een normale dag voor mij. 
We namen de rest van de dag door en langzaamaan leerde ze dat het overslaan van de lunch haar weer een lepel zou kosten, evenals een standplaats in de trein, of zelfs te lang typen op de computer. Ze werd gedwongen keuzes te maken en op een andere manier over dingen na te denken. Theoretisch gezien moest ze zelfs de keuze maken om maar geen boodschappen te doen, zodat ze die dag nog kon avondeten. Toen we bij het einde van haar doe-alsof-je-hartfalen-hebt-dag kwamen, zei ze dat ze honger had. Ik maakte haar erop attent dat ze nog warm moest eten, maar dat ze nog maar 1 lepel over had. Als ze zou koken zou ze geen energie (lepels) meer over hebben om de afwas te doen. Als ze uit eten zou gaan, zou ze misschien te moe kunnen zijn om veilig in de auto naar huis te rijden. Ze besloot soep te maken, omdat dat makkelijk was. Ik zei tegen haar dat het pas 19.00 uur was, je hebt de rest van de avond nog maar 1 lepel, dus kun je misschien iets leuks doen of tv kijken, huis poetsen, of gaan zingen bij je koor, maar je kunt het niet allemaal doen. Zelden zag ik haar emotioneel, dus toen ik zag dat ze ontdaan was, wist ik dat ik waarschijnlijk tot haar was doorgedrongen. Ik wilde niet dat mijn beste vriendin overstuur raakte, maar tegelijkertijd was ik blij dat iemand mij eindelijk een beetje begreep. 
Ze had tranen in haar ogen en vroeg: "Hoe doe je dat? Moet je dit werkelijk iedere dag zo doen?" 
Ik legde haar uit dat sommige dagen slechter gaan dan andere; op sommige dagen heb ik meer lepels dan op andere. Maar ik kan het nooit achter me laten en nooit vergeten, ik moet er altijd bij nadenken. En heel af en toe verdwijnt er structureel een lepel, die je nooit meer terug krijgt. Ik gaf haar een lepel die ik stiekem achter de hand had gehouden. Ik zei simpelweg: "Ik heb geleerd om te leven met een extra lepel in mijn zak als reserve. Je moet altijd voorbereid zijn."
Kalm aan doen, het is moeilijk. Het allermoeilijkste dat ik heb moeten leren is om het kalm aan te doen en niet alles te willen doen. Daar vecht ik iedere dag tegen. Ik haat het buitengesloten te worden, thuis te moeten blijven terwijl ik weg zou willen gaan, dingen niet gedaan te kunnen krijgen omdat het niet gaat. 
Ik wilde dat ze de frustratie voelde. Ik wilde dat ze begreep, dat alles wat iedereen doet zo gemakkelijk gaat, maar dat het voor mij honderd kleine taken zijn in één. Ik moet alles plannen voor de hele dag, voordat ik iets kan gaan doen. Terwijl andere mensen gewoon dingen kunnen doen, moet ik erbij stilstaan en plannen alsof ik een strategie ontwikkel voor een oorlog. 
Het verschil tussen ziek en gezond zijn is die levensstijl. 
Voor gezonde mensen is er de wonderbaarlijke vrijheid om niet hoeven te denken maar gewoon te doen. Ik mis die vrijheid. Ik mis het nooit lepels te hoeven tellen. Nadat we allebei wat emotioneel waren en we er wat langer over doorpraatten, merkte ik dat ze verdrietig was. Misschien begreep ze het eindelijk. Misschien realiseerde ze zich, dat ze nooit oprecht zou kunnen zeggen dat ze het echt helemaal begreep. Maar ze zou tenminste niet meer klagen, als ik weer eens niet met haar uit eten kan, of wanneer ik nooit eens bij haar lijk te kunnen langsgaan en zij steeds bij mij moet komen. Ik knuffelde haar toen we de cafetaria uitliepen. Ik had die ene lepel nog in mijn hand en zei: "Maak je geen zorgen. Ik zie dit als een zegen. Ik ben gedwongen over alles wat ik doe na te denken. Weet je wel hoeveel lepels sommige mensen iedere dag verspillen? Ik heb geen ruimte voor verspilde tijd of verspilde lepels, ik heb er nu voor gekozen deze tijd met jou door te brengen." 

Sinds deze avond heb ik deze lepeltheorie gebruikt om mijn leven uit te leggen aan andere mensen. Mijn familie en vrienden halen nu ook vaak de lepels aan. Het is een codewoord geworden van wat ik wel en wat ik niet kan. Als mensen de lepeltheorie begrijpen, lijkt het dat ze ook mij beter begrijpen, maar ik kan me voorstellen dat ze hun eigen leven een beetje anders beleven dan voorheen. Deze theorie is niet alleen bruikbaar om een leven met hartfalen te leren begrijpen, maar geldt voor vele andere chronische ziekten of handicaps. Hopelijk zien mensen niet meer alles in het leven als vanzelfsprekend. Iedere keer als ik iets doe geef ik een stukje van mezelf, in iedere zin van het woord. Het is een inside joke geworden. “Ik sta er bekend om, dat ik al grappend tegen mensen zeg dat ze zich heel speciaal mogen voelen, omdat ze een lepel van me krijgen.” 

vrijdag 15 juli 2016

Zomergriep.

Gastblog voor de Nieuwsbrief Hart & Vaatgroep, juli 2016.

De zomer wil maar niet echt op gang komen en voor de derde maal dit jaar heeft de griep me geveld. Want zo voel ik het. Griep overvalt je, de ene dag loop je nog vrolijk op straat en de volgende dag voel je je een vaatdoek met de energie van een 100-jarige.
Bij hartfalenpatiënten komt het extra hard aan en het confronteert je keihard met de realiteit.
Je had alles zo aardig onder controle en dan opeens is daar helemaal niets meer van over en is daar weer die kortademigheid en het missen van kracht. Je voelt je een fossiel. 
Door schade en schande wijzer geworden weet ik inmiddels dat me hiertegen verzetten me energie gaat kosten en helemaal niets oplevert. Dat kleine beetje energie kun je beter inzetten om weer op de been te komen.

Een paar tips?
Je overgeven aan wat je fijn vind, wat geen energie kost en waar je normaliter nooit voldoende tijd voor neemt. Eindelijk al die boeken lezen, die je al zo lang hebt liggen of eindeloos muziek luisteren, hoe vaak kan dat?

Bij hoest - Rechtop slapen, desnoods met meerdere kussens.

Bij keelpijn - Zoals mijn Welshe buurvrouw altijd zei: A cotton cloth and some goosefat will do the trick, love..…Helaas heb je niet altijd een gans in de buurt….. 
Ik gebruik een katoenen sok uit het eenzame sokkenmandje en smeer mijn keel in met een vette zalf. Sok erom en de hele dag of nacht laten zitten. Het helpt, ècht!
Homeopathische middelen - Ze zijn er oa. voor de verschillende soorten hoest, griep, verkoudheid en bijholteontsteking. De meeste hebben geen bijwerkingen met je reguliere medicijnen. Wel altijd de bijsluiter lezen.

Drinken - als je een vochtbeperking hebt wordt dit lastiger, gebruik dan zoveel mogelijk vocht, dat voedingswaarde toevoegt in de vorm van groente-of fruitsappen of verfrissend vers zacht fruit als manga en watermeloen.

Soep - Jiddische penicilline (oftewel kippensoep) en elke andere bouillon of soep zonder aardappel is fluweel voor je keel.

Specerijen: Kurkuma en (als je het kunt verdragen) knoflook. Lepeltje kurkuma in de soep?

Verder….. gewoon uitzieken! Neem de tijd en de rust om je weerstand weer op te bouwen.
Sterkte!

En mocht de zomer onverhoopt toch nog warm en zonnig worden? 
Onder het kopje HART vind je Mijn persoonlijke Hitteplan.

vrijdag 24 juni 2016

Smaakvol zonder zout: Fluweel voor je keel - over soep.

Smaakvol zonder zout: Fluweel voor je keel - over soep.

Fluweel voor je keel - over soep.

Soep zonder zout. De meeste mensen vinden dit het moeilijkst om aan te wennen. Soep zonder zout smaakt, op zijn zachtst gezegd, ontzettend “anders”. Het is dan ook verbazend om te zien hoeveel zout er in kant-en klare soepen wordt toegevoegd!

Een paar cijfers: 
In een kant-en-klare soep uit pak of blik zit tussen de 300 en 400 mg. natrium per 100 gram. In een kleine soepkom gaat ongeveer 200 gram. Met 1 kom krijg je dus tussen de 600 en 800 mg. natrium binnen.
Dan schiet het maximum aantal mg. na voor die dag wel flink omhoog….! 
In een kom soep zonder toegevoegd zout zit ongeveer 10 mg. na.
In diezelfde kom soep zit dus 20 mg. na. Een verschil om over na te denken.

Voor mij blijft een kom soep de beste weg naar een snelle opkikker. Een 4 uur boost als je je “flauw” voelt, een versterker als je je ziek voelt of een maaltijd voor de dag dat je niet na wilt denken over wat je koken zal. Soep is altijd goed.
Maar….. als het niet langer is toegestaan om dat zoute zakje open te scheuren of dat blikje te pakken is de snelheid van de opkikker dan niet verdwenen?

Tja, is dat zo? Of….. is het een kwestie van anders denken?

In plaats van het soepje uit de voorraadkast te halen kun je het ook uit de freezer halen en opwarmen in de magnetron. Het kost maar iets meer tijd dan om het water voor het zakje te laten koken.
Het is altijd handig om een voorraad soepjes in de freezer te hebben voor zo’n gelegenheid. Het is nauwelijks extra werk om een grotere hoeveelheid te maken dan anders en in 1 persoons porties, in bakjes, in te vriezen.
Ik zorg altijd voor een voorraad basisbouillon in de freezer. Zo kun je spelen en afwisselen in smaken. Voor deze basisbouillon gebruik ik kip of rundvlees, een doorgesneden ui (met schil), het groen van prei, wortel, selderie(bleek, knol of blad- de stengels) en lavas. Lavas kun je in de zomer vers gebruiken en in de winter gedroogd. Eén keer een lavasplantje kopen zorgt voor een megastruik in de tuin, waar je jaren plezier van hebt. 
Verder een laurierblaadje en foelie. Soms een kruidnageltje, als je dat lekker vind. Om extra smaak en geur te krijgen kun je een kruidenbuiltje mee laten trekken tijdens het koken en erna verwijderen.

Met deze basis kun je alle kanten op en kun je elke soep maken, die je lekker vind.
De smaak kun je iets verhogen door toevoeging van na. bouillon of na. zout. Bedenk wel dat deze zoutvervangers veel kalium bevatten, wat  invloed heeft op de waterhuishouding in je lichaam. Ik gebruik ze zo min mogelijk.
Door de specerijen en/of kruidenmengeling zul je hopelijk al minder behoefte aan vervangers hebben. 

De smaak van de soepen zal zonder meer flauwer zijn dan je gewend bent. Het helpt als je niet verwacht dat deze soep hetzelfde smaakt als de soep, die je vroeger at. 
Het kost tijd om te wennen aan nieuwe smaken. Geef en gun jezelf die tijd.

Volgende week zet ik de simpelste en snelste soep aller soepen op het blog. 

zondag 3 april 2016

Italiaanse Lamsragout.

Gastblog voor de Nieuwsbrief Hart & Vaatgroep, april 2016.

In februari j.l.woonde ik een kookworkshop natriumarm koken in het St. Franciscus Gasthuis in Rotterdam. Zoals altijd een zeer gezellige avond, waar iedereen met een vrolijk en voldaan gevoel weer huiswaarts ging.
Spil van deze avond is dieetkok Arnoud Odink, die vanaf de start van de kookworkshops hierbij betrokken is geweest. In vlot tempo vertelt hij over smaakbeleving, ambiance, geuren en smaken en deelt soms zijn eigen ervaring, bijv. over wat je zelf kunt doen om je cholesterol kunt verlagen.
In de keuken lijkt hij op 10 plaatsen tegelijk te kunnen zijn en wervelt tussen de deelnemers, ondertussen tips en handigheidjes uitdelend. In de loop der jaren heeft hij diverse kookworkshops op natriumarm gebied ontwikkeld: een zomerse kruidenworkshop, een kruidige Kerst- en een Oosterse kookworkshop. 
Hoogste tijd dus om deze man zelf eens in het zonnetje te zetten en hem te verwennen met een recept uit zijn favoriete keuken: de Italiaanse!

Dit recept is een royaal en rijk recept. Het is zo'n gerecht, waar je met de hele familie van eet.
Samen aan lange tafels met wapperende witte lakens, in de boomgaard. Uiteraard schijnt de zon! Zie je het plaatje? 
Ik heb het gemaakt met 1 kg. Lamsschouder. Doordat er grote botten in zitten hou je hiervan ongeveer 1 pond vlees over. Vind je dit teveel dan kun je het restant invriezen. Als er een restant is.....

Op 1 kg. Lamsschouder heb je nodig:
2 uien
3 teentjes knoflook
1/2 bosje bladselderij of 1 stengel bleekselderij
1 bosje peterselie, takje rozemarijn en thijm
1 glas droge witte wijn
1 glas water
zwarte peper

Vraag je slager het vlees in grote stukken te verdelen. Schroei de stukken dicht in een gloeiendhete pan met wat olijfolie. Uien en knoflook snipperen, bij het vlees doen en mee laten bakken. De selderij en peterselie kleiner snijden en met de rozemarijn en thijm erbij doen.
Langs de rand van de pan de wijn en het water bijschenken.

Ongeveer een uur laten garen met deksel op de pan. Halverwege de vleesbrokken keren.
Het vlees moet zo gaar zijn dat je de botten makkelijk kunt verwijderen.
Je kunt de botten eruit halen en het vlees kleiner snijden of als grote brokken geven met saus.
Het vlees smelt op je tong.....

Grote pan verse pasta erbij en een groene salade aangemaakt met olie, azijn en een klein teentje rauwe knoflook. De volgende dag ook heerlijk met een goed stuk ciabatta!

zaterdag 19 maart 2016

Pastaschotel met gerookte worst.

Met de rookworsten van meerdanvlees.nl  heb ik een heerlijke eenpans maaltijd gemaakt.
Nee, een keertje geen stamppot, maar een pastaschotel! Het klinkt als een rare combinatie en dat ìs het ook, maar (geloof me) het is super lekker en kan niet mislukken. Gewoon een keer proberen?
I.p.v. broccoli kun je ook zo'n lekker klein lente bloemkooltje gebruiken! Dan wordt het nòg makkelijker.



Voor 2 personen heb je nodig:
2 handjes penne
1 broccoli 
2 uien
1 t. Knoflook
1 bakje kerstomaatjes
1/2 kartonnetje soya cuisine
1 zoutarme rookworst
geraspte jonge kaas

Schil de steel van de broccoli en snij deze in plakjes, snij de broccoli in roosjes.
Breng water aan de kook en laat de steelplakjes er een minuutje in koken. Doe de roosjes erbij voor nog een minuutje. Haal de broccoli uit het water, doe de penne erin en kook tot gaar.
Tomaatjes doormidden en de rookworst in plakjes. Bak de gesnipperde uitjes in wat olie, voeg op t laatst de knoflook toe.
Giet een laagje soyacuisine op de bodem van een vuurvaste schaal. Meng penne, broccoli, tomaatjes, rookworst, ui en knoflook en doe dit in de schaal. Nog wat room erover en de geraspte kaas. In de oven tot de kaas gesmolten is. Wil je wat meer saus dan het hele kartonnetje gebruiken. De saus blijft dun, maar vermengt zich goed met de andere smaken.

woensdag 9 maart 2016

Zoutarme Rookworsten en saucijsjes!


Op mijn speurtochten kom ik vaak mooie produkten tegen, die ik graag aan jullie door wil geven.
Zo kwam ik deze winter, surfend op het internet, zoutarme rookworsten tegen op meerdanvlees.nl
Dit maakte me nieuwsgierig en ik heb hen gevraagd of ze misschien saucijsjes zonder zout voor mij zouden kunnen en willen maken. Ik kreeg snel antwoord en inderdaad, ze konden besteld worden!

De eerste keer dat ik de rookworsten gebruikte vulde de geur van gerookt berkenhout mijn keuken en ik werd steeds enthousiaster! De smaak bleek net zo lekker als de geur al beloofd had.....
Ik heb wat meer informatie gevraagd en meerdanvlees bleek een familiebedrijf, opgericht door Harry Bolscher. Oorspronkelijk leverde men hoofdzakelijk in Noord-oost Nederland, Samen met zijn vrouw Ria heeft hij het bedrijf in ruim 35 jaar uitgebreid en werd leverancier voor ruim 500 bedrijven. Nu leveren zij aan groothandels, horeca en instellingen als scholen, tehuizen en ziekenhuizen in heel Nederlnd.
Momenteel wordt Meerdanvlees gerund door de 2 zonen Roy en Chiel, die ongeveer 6 jaar geleden besloten om ook aan particulieren de mogelijkheid te geven gebruik te maken van hun service. Vers vlees is natuurlijk natriumarm, maar het fijne van Meerdanvlees is dat ze zich juist gericht hebben op het "kant en klare" assortiment, wat ik nog niet eerder in zo ruime mate ben tegen gekomen. Rookworsten zijn al langer natriumarm te verkrijgen, maar ook kipvink, gepaneerde schnitzels en de onvolprezen varkenssaucijsjes zijn natriumarm verkrijgbaar! Om het leven wat makkelijker te maken (en tijd te besparen) zijn er nu ook reeds gegaarde ham-en runderlappen en kipfilet verkrijgbaar.

Bestellen kan via de webshop. Uiteraard alleen in wat grotere hoeveelheden, maar met een beetje freezer hoeft dat geen probleem te zijn. Voor meer informatie kijk je op htttp://www.meerdanvlees.nl/shop/meer/biologisch-vegetarisch-dieet/natriumarm 

Genieten!

woensdag 2 maart 2016

Goed Begin.

Gastblog voor de Nieuwsbrief Hart & Vaatgroep, Januari 2016.

Goede voornemens. Heb jij ze ook gemaakt voor het nieuwe jaar 2016? En??? Heeft het gewerkt?

Voor mij was het goede voornemen Afvallen! Om mezelf bij de les te houden en tegelijkertijd te onderzoeken of afvallen en zoutarm eten samen kunnen gaan heb ik mezelf uitgedaagd om twee maanden lang er verslag van te doen op het blog. Omdat het een serieuze zaak is heb ik me opgegeven bij een dieetclub, waar ik dagelijks bij moest houden wat er naar binnen ging en beloond werd als mijn bewegelijkheid toenam. Het goede nieuws was dat ik alles mocht eten wat ik lekker vond als ik maar binnen een bepaalde marge bleef. Dat kwam goed uit! 
Het moeilijkst van diëten vind ik vaak dat je bepaalde voedingsmiddelen niet mag. Ik vraag me af of anderen dat ook hebben, maar als ik iets niet mag kan ik de hele dag aan niets anders denken. Bovendien mag je al minder zout, waarom zou je jezelf dan met meer verboden martelen? 
Ik geloof niet in crash diëten, shakes of poeders, maar in goede voeding, die ervoor kan zorgen dat je je beter voelt. Mijn ideale manier van eten zou bestaan uit veel fruit en groen, minder vlees en langzaamwerkende koolhydraten, dus waarom het niet eens uit proberen? 

Door iedere dag op te schrijven wat ik at kwam ik erachter dat het een kwestie is van per dag keuzes te maken tussen je maaltijden om te komen tot een evenwichtig voedingspatroon. 
Lag het zwaartepunt bv. op het avondeten dan stond daar een mager ontbijt of lunch tegenover. Maar had je bv. trek in gebakken eieren als ontbijt, dan nam ik bij het avondeten minder koolhydraten, zoals aardappel, pasta of rijst. Ik kwam erachter dat als ik tussen de middag warm at, ik ’s avonds nauwelijks trek had en daardoor in verhouding veel minder at. 
Ik probeerde me aan te wennen om bij elke broodmaaltijd wat groente te eten en eigenlijk bevalt me dat best. Mijn favoriet werd een bruine boterham met pindakaas, sambal en komkommer of tomaat! Een superopkikker en makkelijk mee te nemen naar het werk of onderweg. Bakje komkommer erbij?

Inmiddels is de eerste maand voorbij en ik ben niet ontevreden. 3 kg. lichter vind ik heel acceptabel en een goede start. Ik weet dat er een moment komt dat er niets meer af gaat en je toch door zal moeten zetten, ook al zie je geen meetbaar resultaat. Dat zal niet meevallen, maar…..die taille zal er komen!

Het zal je niet verbazen dat het recept ditmaal een “slank” recept is. Het is een gemakkelijk pastarecept en als je het je nog gemakkelijker wilt maken neem je vleeswaar ipv kipdijfilet. Ik heb gebruik gemaakt van een zgn. paddestoelen wintermix. Ze zijn maar zo kort verkrijgbaar, ik kon het niet laten. Bovendien staan die oranje sliertjes cantharel zo vrolijk! Maar een andere paddestoel is net zo lekker. Enne…..natuurlijk ben je geheel vrij om de hoeveelheden aan te passen!

Per persoon:
60 gram droge volkoren pasta
2 tenen knoflook

10 blokjes diepvriesspinazie
1/2 bakje paddestoelen
1/4 Mon Chou
1 kipdijfilet
Becel Vlees & Jus
nootmuskaat
peper

Snij de kipdijfilet in kleine stukjes en bak deze bruin in de Becel. Voeg de champignons toe en braad deze even mee. Kook de pasta met de knoflooktenen. Vis de knoflook eruit en vermeng deze met de spinazie, Mon Chou, nootmuskaat en peper en verwarm deze. Maak een bord mooi op en geniet van je creatie!